Legenda o Vladimiru i Kosari

vladimir-i-kosara

Prica o tragicnoj ljubavi između kneza Vladimira i princeze Kosare, isprepletana istinitim  I mitskim dogadjajima,nastala je mnogo vjekova prije čuvene Šekspirove drame.

U ratu sa makedonskim carem Samuilom 997. godine knez Vladimir je zarobljen i odveden u tamnicu u grad Prespu. Po običaju careva ćerka Kosara je prala noge tamničarima I tom prilikom je ugledala kneza koji joj se učini   “slađi od meda I saća”I kaza ocu da će skočiti u jezero ako je ne uda za Vladimira. Ubrzo se i vjenčavaju  i žive u dvorcu u blizini manstira Prečista krajinska na Skadarskom jezeru.

Nakon smrti cara Samuila na presto dolazi njegov bratanić Vladislav. Novi car poziva kneza Vladimira da ga posjeti  u Prespu. Znajući da je Vladislav prevrtljiv knez zatraži da mu pošalje drveni krst  jer je “na njmu Spasitelj razapet” kao znak  da mu se ništa neće dogoditi. Vladislav uputi tri monaha sa drvenim krstom ali čim je knez dočao u Prespu bio je ubijen na vratima crkve.U trenutku pogubljenja imao je drveni krst u rukama I sa njim je sahranjen.Vladimirova žena Kosara je prenijela njegovo tijelo u manastir Prečista Krajinska I zamonašila se.Posle smrti je po svojoj želji sahranjena pokraj nogu kneza.Knez Vladimir  zbog svog bogougodnog  I hrišćanskog života je proglačen za sveca. A u  njegovu  slavu se na hiljadugodišnjicu od smrti podiže veliki  Saborni hram u Baru.